آخرین خبرها

کارایی (آمار)

در آمار، اصطلاح کارایی (به انگلیسی: Efficiency) جهت مقایسه کارایی روش‌های آماری به کار می‌رود. به ویژه، کارایی میزان بهینگی یک برآوردگر، طراحی آزمایش یا آزمون فرض را می‌سنجد. یک روش با کارایی بالا تعداد نمونه های کمتری نیاز دارد تا سطح مشخصی از دقت را داشته‌باشد.

تعریف ریاضی

کارایی یک برآوردگر بدون بایاس T به صورت زیر تعریف می‌شود:


e(T)
=
\frac{1/\mathcal{I}(\theta)}{\mathrm{var}(T)}

که در آن \mathcal{I}(\theta) اطلاع فیشر است. بنابر این تعریف، e(T) برابر است با حداقل واریانس یک برآوردگر (1/\mathcal{I}(\theta)) تقسیم بر واریانس واقعی آن برآوردگر (\mathrm{var}(T)). با استفاده از کران کرامر-راو می‌توان نشان داد برای تمامی برآوردگرها رابطهٔ e(T) \leq 1 برقرار است.

درباره‌ kashani

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*